امتیازدهی تازه ترامپ به روسیه

شکاف میان واشنگتن و کی‌یف اکنون به سطحی کم‌سابقه رسیده است:

ترامپ در مصاحبه‌ای حملات تازه اوکراین به تأسیسات نفتی روسیه را محکوم کرد و آن را عامل افزایش قیمت بنزین دانست. او صراحتاً اعلام کرد که مذاکره با زلنسکی حتی از مذاکره با پوتین نیز «دشوارتر» است.

ترامپ در ادامه خبر از توافقی با مسکو برای کاستن از موانع صادرات سوخت روسیه معرفی کرد و پایین نگه‌داشتن قیمت بنزین برای شهروندان آمریکایی را «بزرگ‌ترین اولویت» خود خواند. در مقابل، زلنسکی این تصمیم را «هدیه‌ای بزرگ برای ماشین جنگی پوتین» توصیف کرد.  گزارشی تحلیلی در گاردین با عنوان «معامله سوختی و خشم کی‌یف» حاکی از آن است که این رفتار ترامپ، حتی با اعتراض شماری از نمایندگان هر دو حزب در کنگره آمریکا روبه‌رو شده است.

از حمایت کامل تا معامله‌گری

از آغاز تهاجم تمام‌عیار روسیه به اوکراین در فوریه ۲۰۲۲، ایالات متحده ستون فقرات حمایت‌های مالی، اطلاعاتی و تسلیحاتی از کی‌یف بوده است. با بازگشت دونالد ترامپ به قدرت، رویکرد واشنگتن از «حمایت، تا هر زمان که لازم باشد» به یک مدل معامله‌گرایانه برای پایان دادن به درگیری تغییر جهت داده است.

در ماه‌های گذشته، از جمله در جریان نشست‌هایی در ژنو و برلین، تیم ترامپ طرح‌هایی را پیگیری کرده که بر پایه آتش‌بس فوری و تثبیت خطوط مقدم فعلی استوار است. گزارش پژوهشی پارلمان بریتانیا درباره مذاکرات صلح اوکراین نشان می‌دهد اگرچه واشنگتن از پیشرفت در پروتکل‌های امنیتی پس از جنگ صحبت می‌کند، اما واگذاری عملی اراضی اشغالی و تحمیل ضرب‌الاجل‌های سیاسی به کی‌یف همواره مانع اصلی توافق بوده است.

به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، حملات راهبردی اوکراین به پایانه‌ها و پالایشگاه‌های نفتی روسیه، ضربه‌ای کاری به بیش از نیمی از ظرفیت پالایشگاهی مسکو وارد کرد و بازارهای جهانی سوخت را زیر فشار گذاشت. به دنبال این حملات، به دلیل تداوم حملات موشکی روسیه به تأسیسات برق اوکراین، تلاش ترامپ برای اجرای «آتش‌بس در بخش انرژی» خیلی زود بی‌ثمری خود را نشان داد.

آیا ترامپ اوکراین را به حال خود رها خواهد کرد؟

رها کردن تمام‌عیار اوکراین، با وجود لفاظی‌های تند ترامپ، یک سناریوی حتمی نیست، بلکه مدل پیش‌روی کاخ سفید «وادارسازی به تسلیم پای میز مذاکره» است.

ترامپ به دنبال قطع ناگهانی کل حضور آمریکا نیست، بلکه از کاهش ارسال مهمات و سامانه‌های پدافندی به عنوان اهرمی برای کشاندن کی‌یف به سازش بر سر اراضی شرقی بهره می‌گیرد.

سقوط کامل اوکراین در دوران ریاست‌جمهوری ترامپ، تصویری از ضعف آمریکا را در برابر مسکو و پکن به نمایش خواهد گذاشت، اتفاقی که با روحیه ترامپ سازگار نیست. از این رو، استراتژی او تبدیل درگیری فعال به یک «مناقشه منجمد» با مسئولیت مالی اروپا تعبیر می‌شود.

معضل بزرگ اروپا: استقلال

بزرگ‌ترین بازنده تاکتیک‌های جدید واشنگتن، پایتخت‌های اروپایی هستند. بنیاد صلح بین‌المللی کارنگی در تحلیلی با عنوان «فرصت‌ها و تنگناهای اروپا در برابر سیاست ترامپ» تأکید می‌کند که اروپا با این حقیقت روبه‌رو شده که فاقد زیرساخت صنعتی لازم برای پر کردن جای خالی واشنگتن در تأمین تسلیحاتی نظیر سامانه‌های پدافند پاتریوت، مهمات دوربرد و پشتیبانی اطلاعاتی ماهواره‌ای است.

امتیازدهی ترامپ به مسکو زنگ خطری برای ناتو است. این زنگ پیشتر به صدا درآمده و  بریتانیا، فرانسه، آلمان و لهستان را مجبور ساخته تا ائتلافی  میان خود را برای دادن تضمین‌های امنیتی به اوکراین و به یکدیگر فعال کنند تا بلکه از وابستگی خود به واشنگتن بکاهند.