نامه ۲۹۲ کارگر پروژه‌ای به پزشکیان؛ اعتراض به گرانی و فشارهای معیشتی
۲۹۲ کارگر پروژه‌ای نفت، گاز، پتروشیمی و فولاد در نامه‌ای به مسعود پزشکیان با اعتراض به افزایش هزینه‌های زندگی و سیاست‌های اقتصادی، خواستار رسیدگی به عوامل گرانی و برخورد قضایی با مسببان نابسامانی‌های اقتصادی شدند؛ اعتراضی که بار دیگر وضعیت دشوار معیشتی، ناامنی شغلی و مشکلات ساختاری کارگران پیمانکاری در صنایع بزرگ ایران را برجسته می‌کند.
بخش کارگری
کارگران در حال استراحت ـ عکس از آرشیو
۲۹۲ کارگر پروژه‌ای که بخش عمده آن‌ها در فازهای مختلف عسلویه و پارس جنوبی مشغول به کارند، در نامه‌ای خطاب به مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، از فشارهای اقتصادی بر مردم و عملکرد مسئولان در مدیریت وضعیت معیشتی انتقاد کرده‌اند.
امضاکنندگان نامه معتقدند مردم ایران، علاوه بر پیامدهای تحریم‌ها و تهدیدهای خارجی، با مشکلاتی روبه‌رو هستند که بخشی از آن‌ها ناشی از تصمیمات نادرست اقتصادی در داخل کشور است. آن‌ها از دولت خواسته‌اند عملکرد مسئولان مؤثر در شکل‌گیری وضعیت کنونی بررسی شود و تصمیم‌گیران در برابر پیامدهای اقدامات خود پاسخ‌گو باشند.
به‌گفته امضاکنندگان نامه، در حالی که بخش گسترده‌ای از مردم برای تأمین هزینه‌های روزمره زندگی با مشکلات فزاینده‌ای مواجه‌اند، تصمیمات اقتصادی بدون در نظر گرفتن پیامدهای آن برای معیشت خانوارها اتخاذ می‌شود.
آن‌ها تأکید کرده‌اند که تداوم سیاست‌های نادرست و بی‌اعتنایی به آثار آن بر زندگی مردم، به‌ویژه کارگران، فشار ناشی از گرانی را تشدید کرده و توان اقتصادی خانوارها را بیش از پیش کاهش داده است.
این کارگران همچنین خواستار ورود جدی دستگاه‌های مسئول و برخورد قضایی شفاف با عوامل نابسامانی‌های اقتصادی شده‌اند.
تورم و کاهش قدرت خرید کارگران
اعتراض این کارگران در شرایطی مطرح می‌شود که افزایش قیمت کالاها و خدمات، تأمین هزینه‌های ضروری زندگی را برای خانوارهای حقوق‌بگیر دشوارتر کرده است. بر اساس گزارش مرکز آمار ایران، تورم ماهانه در شهریور ۱۴۰۵ به ۴,۲ درصد، تورم نقطه‌به‌نقطه به ۸۹,۸ درصد و تورم سالانه به ۷۳,۶ درصد رسید. به این ترتیب، هزینه سبد کالاها و خدمات مصرفی خانوارها در مقایسه با شهریور سال گذشته افزایش چشمگیری داشته است.
در چنین شرایطی، افزایش اسمی دستمزدها لزوماً به معنای بهبود معیشت نیست؛ زیرا اگر رشد حقوق از افزایش هزینه‌های زندگی عقب بماند، قدرت خرید کارگران کاهش می‌یابد. هزینه مسکن، خوراک، درمان و رفت‌وآمد بخش مهمی از درآمد خانوار را می‌بلعد و امکان پس‌انداز یا مقابله با هزینه‌های پیش‌بینی‌نشده را محدود می‌کند.
کارگران پروژه‌ای؛ تخصص، سختی کار و ناامنی شغلی
کارگران پروژه‌ای در صنایع نفت، گاز، پتروشیمی و فولاد، از جمله جوشکاران، لوله‌کش‌های صنعتی، برق‌کاران، داربست‌بندان و نصب‌کنندگان تجهیزات، نقش مهمی در ساخت، توسعه و تعمیر تأسیسات صنعتی دارند. بسیاری از آن‌ها از طریق شرکت‌های پیمانکاری استخدام می‌شوند و برای اشتغال، ناچارند مدتی طولانی دور از خانواده و در مناطق صنعتی فعالیت کنند.
گرمای شدید جنوب کشور، ساعات کاری طولانی، خوابگاه‌های کارگری و خطرهای محیط‌های صنعتی، بخشی از دشواری‌های این مشاغل است. در کنار این شرایط، وابستگی اشتغال به مدت قرارداد و تداوم پروژه می‌تواند امنیت شغلی را کاهش دهد. پایان پروژه نیز ممکن است به بیکاری موقت یا جست‌وجوی شغل در منطقه‌ای دیگر منجر شود.
ساختار چندلایه پیمانکاری از مشکلات مهم این حوزه است. هنگامی که کارگر با پیمانکار قرارداد دارد، اما فعالیتش در تأسیسات یک شرکت بزرگ انجام می‌شود، پیگیری مطالبات مربوط به دستمزد، بیمه و مزایا ممکن است با اختلاف بر سر مسئولیت‌ها دشوار شود.
اعتراض‌هایی فراتر از گرانی
گزارش‌های منتشرشده در سال جاری از ادامه اعتراض‌های کارگری در بخش‌های مختلف صنعت نفت حکایت دارد. در شهریورماه، شماری از کارگران روزمزد پیمانکاری شرکت نفت مارون در منطقه غیزانیه اهواز، در اعتراض به پرداخت نشدن سه ماه دستمزد و حق بیمه تجمع کردند.
همچنین کارگران پالایشگاه شماره ۱۰ پارس جنوبی در بهمن ۱۴۰۴ به حذف بخشی از اضافه‌کاری‌ها و وضعیت خوابگاه‌ها اعتراض کرده بودند.
در کنار مطالبات مزدی، حذف شرکت‌های واسطه و برقراری قرارداد مستقیم با کارفرمای اصلی نیز از خواسته‌های بخشی از نیروهای پیمانکاری و ارکان ثالث صنعت نفت است. این دو گروه وضعیت استخدامی یکسانی ندارند، اما در موضوعاتی مانند امنیت شغلی، پرداخت منظم حقوق و عدالت مزدی با مسائل مشترکی روبه‌رو هستند.
نظرها
نظری وجود ندارد.