چهار تشکل مستقل کارگری: مرگ ۱۲ کارگر شرکت «انجیال ۳۳۰۰» نتیجه تداوم شرایط ناایمن است
چهار تشکل مستقل کارگری و بازنشستگان در بیانیهای مشترک، ضمن ابراز همدردی با خانوادههای قربانیان واژگونی اتوبوس کارکنان شرکت «انجیال ۳۳۰۰» دهلران، این حادثه را نتیجه تکرار شرایط ناایمن در محیطهای کار دانستند و بر ضرورت اختصاص منابع مالی برای ایمنسازی جادهها، ناوگان حملونقل و مراکز صنعتی و همچنین ایجاد تشکلهای مستقل کارگری برای نظارت بر ایمنی کار تأکید کردند.

واژگونی اتوبوس کارکنان شرکت «انجیال ۳۳۰۰» دهلران ـ عکس از خبرگزاری تسنیم
چهار تشکل مستقل کارگری و بازنشستگان، شامل سندیکای کارگران نیشکر هفتتپه، کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری، کارگران بازنشسته خوزستان و گروه اتحاد بازنشستگان، دوشنبه ۲۵ آبان با انتشار بیانیهای مشترک، به جانباختن کارگران شرکت «انجیال ۳۳۰۰» در حادثه واژگونی اتوبوس سرویس کارکنان این شرکت واکنش نشان دادند.
در این حادثه که شامگاه شنبه ۲۳ آبان در محور دشتعباس به مورموری در استان ایلام رخ داد، ۱۲ نفر از کارکنان جان خود را از دست دادند و ۱۶ نفر مصدوم شدند. بنا بر گزارشهای منتشرشده، سه نفر از مصدومان در بخش مراقبتهای ویژه بستری شدهاند. مقامهای قضایی و اجرایی نیز از آغاز بررسی علت حادثه و احتمال قصور یا تخلف خبر دادهاند.
امضاکنندگان بیانیه با اشاره به ابعاد انسانی این سانحه، از جانباختگان بهعنوان کارگران ماهر و جوانی یاد کردهاند که هنگام تعویض شیفت و بازگشت از محل کار، در اتوبوس سرویس کارکنان حضور داشتند. در این بیانیه آمده است: «این بار تکرار حادثه در ارابه مرگ زیر عنوان سرویس کارکنان رقم خورد و ۱۲ خانواده را به سوگ فرزندان و نانآوران خود نشاند.»
این تشکلها معتقدند که نباید این سانحه را صرفاً یک حادثه تلخ و منفرد تلقی کرد، بلکه باید آن را در چارچوب تداوم شرایط ناایمن در محیطهای کار و حملونقل بررسی کرد. آنها با استناد به آمارهای حوادث کار، بر گستردگی مسئله مرگ و مصدومیت کارگران در ایران تأکید کردهاند.
بر اساس آمارهای مورد استناد در بیانیه، سالنامه آماری سازمان تأمین اجتماعی برای سال ۱۴۰۴، آسیبدیدگی ۳۶ هزار و ۳ نفر از افراد تحت پوشش این سازمان در حوادث ناشی از کار و ثبت ۶۶۸ مورد فوت را گزارش کرده است. همچنین در متن بیانیه به جانباختن دستکم یکهزار و ۲۷۰ نفر در حوادث کاری در همین سال اشاره شده است.
تشکلهای امضاکننده با اشاره به تکرار حوادث مشابه در مراکز صنعتی، خدماتی، جادهها، اسکلهها، معادن و شرکتهای ساختمانی، ریشه اصلی این وضعیت را بیتوجهی به تأمین ایمنی و اختصاص ناکافی منابع برای بهبود شرایط کار دانستهاند.
در بخش دیگری از بیانیه آمده است: «تا زمانی که برای بهبود و ایمنسازی ناوگان حملونقل و جادههای شهری و برونشهری و کارخانهها و معادن، کمترین هزینهها اختصاص مییابد و برای جان انسانهای زحمتکش هیچ ارزشی از سوی حکومتها قائل نمیشوند، ما همچنان باید شاهد افزایش حوادث و مرگ کارگران باشیم.»
امضاکنندگان بیانیه همچنین بر نقش تشکلهای مستقل کارگری در پیشگیری از حوادث و نظارت بر شرایط ایمنی محیطهای کار تأکید کردهاند. به باور آنها، صرفاً افزایش هزینههای ایمنی کافی نیست و کارگران نیز باید از امکان سازمانیابی مستقل و نظارت جمعی بر شرایط کار برخوردار باشند.
در همین زمینه، در بیانیه تأکید شده است: «آنچه میتواند به کاهش حوادث کار و به تبع آن کاهش مرگ و مصدومیت کارگران کمک کند، تأمین منابع مالی برای سالمسازی شرایط کار و ایجاد تشکلهای پایدار و مستقل کارگران بهعنوان ناظران و بازدارندگان ستم سرمایه، در محل کار میباشد.»
این تشکلها در پایان، بر ضرورت تقویت قدرت جمعی کارگران برای واداشتن کارفرمایان و دولت به رعایت استانداردهای ایمنی تأکید کرده و نوشتهاند: «قدرت جمعی کارگران باید کارفرما و دولت سرمایهداری را برای برقراری شرایط مساعد و استاندارد در جامعه و کارخانه مجبور نماید.»
گزارشهای منتشرشده درباره حادثه «انجیال ۳۳۰۰» دهلران حاکی از آن است که علت واژگونی اتوبوس هنوز بهطور رسمی اعلام نشده و بررسیهای قضایی ادامه دارد. رانندگان آشنا با این مسیر نیز به رسانهها گفتهاند که پیچ محل واژگونی، در محدوده سهگر و حوالی چاههای نفت، پیشتر نیز حادثهساز بوده است. در پی این سانحه، مقامهای استان ایلام یک روز عزای عمومی در سراسر استان و دو روز در شهرستان آبدانان اعلام کردند.
این حادثه بار دیگر مسئله ایمنی جادهها و وسایل نقلیه حامل کارگران را به موضوعی جدی در حوزه حقوق کار و مسئولیت کارفرمایان و نهادهای دولتی تبدیل کرده است؛ مسئلهای که بهویژه در مناطق صنعتی و نفتخیز، به دلیل تردد روزانه نیروهای فنی و کارگران در مسیرهای ارتباطی، اهمیت بیشتری دارد.




نظرها
نظری وجود ندارد.