تورم تولیدکننده در مهرماه به ۱۲۵,۹ درصد رسید
در ایران شاخص بهای تولیدکننده در مهرماه ۱۴۰۵ با افزایش ۱۰,۵ درصدی نسبت به ماه قبل به ۸۳۷,۸ واحد رسید. بر اساس آمار بانک مرکزی، تورم نقطهبهنقطه این شاخص به ۱۲۵,۹ درصد و تورم سالانه آن به ۹۸,۳ درصد افزایش یافته است. در میان بخشهای اقتصادی، آموزش با ۲۷,۱ درصد، استخراج معدن با ۱۵,۳ درصد و صنعت با ۱۲,۷ درصد بیشترین تورم ماهانه را ثبت کردهاند. همزمان، تورم نقطهبهنقطه مصرفکننده ۸۳,۵ درصد گزارش شده که ۴۲,۴ واحد درصد کمتر از تورم تولیدکننده است.

«زومان»، وبسایت اقتصادی در ایران نوشته است، گزارش رسمی بانک مرکزی در مهرماه ۱۴۰۵ نشان میدهد که شاخص بهای تولیدکننده (PPI) در این ماه به ۸۳۷,۸ واحد رسید. این شاخص در مقایسه با ماه قبل ۱۰,۵ درصد و در مقایسه با مهرماه سال گذشته ۱۲۵,۹ درصد افزایش داشته است. همچنین میانگین شاخص در دوازده ماه منتهی به مهرماه نسبت به دوره مشابه سال قبل ۹۸,۳ درصد رشد کرده است.
شاخص بهای تولیدکننده نشان میدهد قیمت کالاها و خدماتی که تولیدکنندگان در مبدأ تولید دریافت میکنند، در یک بازه زمانی چقدر تغییر کرده است. این شاخص میزان افزایش یا کاهش قیمتها و هزینهها در بخش تولید را اندازهگیری میکند و میتواند نشانهای از فشارهای تورمی احتمالی در بازار مصرف باشد.
افزایش ۱۰,۵ درصدی شاخص در مهرماه در شرایطی ثبت شده که تورم ماهانه تولیدکننده در شهریورماه ۴,۹ درصد بود. به این ترتیب، نرخ افزایش ماهانه قیمتها در مبدأ تولید بیش از دو برابر شده است. همچنین رشد ۱۲۵,۹ درصدی نقطهبهنقطه به این معناست که سطح شاخص قیمت تولیدکننده نسبت به مهرماه سال گذشته بیش از ۲,۲ برابر شده است.
آموزش، معدن و صنعت در صدر افزایش قیمتها
بررسی تغییرات ماهانه شاخص بهای تولیدکننده در گروههای اقتصادی نشان میدهد بخش آموزش با ۲۷,۱ درصد بیشترین افزایش قیمت را در مهرماه تجربه کرده است. پس از آن، استخراج معدن با ۱۵,۳ درصد و صنعت با ۱۲,۷ درصد قرار دارند.
همچنین شاخص قیمت کالاها در مبدأ تولید ۱۱ درصد و خدمات ۸,۴ درصد نسبت به ماه قبل افزایش یافته است.
افزایش قیمت در بخش استخراج معدن و صنعت از اهمیت ویژهای برخوردار است؛ زیرا این دو بخش در زنجیره تأمین مواد اولیه و کالاهای واسطهای نقش دارند. افزایش هزینهها در این بخشها میتواند هزینه تأمین نهادههای مورد نیاز سایر فعالیتهای اقتصادی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
فاصله ۴۲,۴ واحد درصدی تورم تولیدکننده و مصرفکننده
آمارهای بانک مرکزی از شاخص بهای کالاها و خدمات مصرفی در مناطق شهری نیز نشان میدهد تورم ماهانه در مهرماه ۴,۶ درصد بوده است. تورم نقطهبهنقطه مصرفکننده به ۸۳,۵ درصد و تورم دوازدهماهه آن به ۷۱,۴ درصد رسیده است.
مقایسه تورم نقطهبهنقطه دو شاخص نشان میدهد نرخ تورم تولیدکننده با ثبت ۱۲۵,۹ درصد، ۴۲,۴ واحد درصد بیشتر از تورم مصرفکننده بوده است.
این فاصله از بالاتر بودن فشار افزایش قیمتها در مبدأ تولید نسبت به بازار مصرف حکایت دارد. با این حال، اختلاف دو شاخص بهتنهایی به معنای انتقال قطعی و فوری افزایش هزینههای تولید به قیمت نهایی کالاها نیست. میزان انتقال این فشار به بازار مصرف به عواملی مانند وضعیت تقاضا، نرخ ارز، سیاستهای قیمتگذاری، موجودی انبارها و توان بنگاهها برای جذب افزایش هزینهها بستگی دارد.
افزایش هزینه تولید و فشار بر سرمایه در گردش بنگاهها
رشد ۱۲۵,۹ درصدی شاخص بهای تولیدکننده در یک سال گذشته، بیانگر افزایش بیش از دو برابری سطح قیمتها در مبدأ تولید است. این وضعیت بهمعنای افزایش نیاز بنگاهها به منابع مالی برای تأمین مواد اولیه، نهادههای تولید و حفظ سطح فعالیتهای جاری است.
در شرایط افزایش سریع قیمت نهادهها، بنگاههای اقتصادی برای حفظ حجم تولید به سرمایه در گردش بیشتری نیاز دارند. این مسئله بهویژه برای واحدهای کوچک و متوسط که دسترسی محدودتری به منابع اعتباری دارند، میتواند دشواریهای بیشتری ایجاد کند.
در صورت ناتوانی بنگاهها در تأمین منابع مالی مورد نیاز، پیامدهایی مانند کاهش ظرفیت تولید، تأخیر در خرید مواد اولیه یا افزایش قیمت محصولات نهایی محتمل خواهد بود.
مجموع آمارهای مهرماه نشان میدهد فشار تورمی در بخش تولید همچنان بالاست و حتی در مقایسه با ماه قبل شتاب بیشتری گرفته است. در صورت تداوم این روند، افزایش هزینههای تولید میتواند در ماههای آینده به یکی از عوامل فشار بر قیمت کالاها و خدمات مصرفی تبدیل شود.




نظرها
نظری وجود ندارد.