کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» : «آبان ادامه دارد، حتی اگر شب و روز بر ما گلوله بارد»
در صد و چهلوهفتمین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، روز سهشنبه ۲۶ آبان ۱۴۰۵، زندانیان ۶۷ زندان در سراسر ایران، با پیوستن زندان نورآباد ممسنی در استان فارس، دست به اعتصاب غذا زدند. بنا بر بیانیه کارزار، از ابتدای سال ۱۴۰۵ بیش از ۶۰۷ زندانی، از جمله ۲۱ زن، اعدام شدهاند. گزارشهای حقوق بشری نیز از اجرای دستکم ۱۲ حکم اعدام در فاصله ۱۹ تا ۲۵ آبان و انتشار خبر سه اعدام دیگر مربوط به روزهای پیشین حکایت دارند. همزمان، سازمان حقوق بشر ایران از صدور احکام اعدام برای دستکم ۱۲۱ نفر از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، از جمله شش زن و پنج متهم زیر ۱۸ سال در زمان وقوع جرائم انتسابی، خبر داده است. هشدار درباره خطر قریبالوقوع اعدام پیمان فرحآور، صدور احکام مرگ برای محمدمهدی پارسا و امید جانمی و گزارش مرگ پیمان صالحی، شهروند کُرد، پس از بازداشت، از دیگر موضوعات این هفته است. کارزار همچنین در هفتمین سالگرد اعتراضات خونین آبان ۱۳۹۸، بر تداوم مبارزه علیه اعدام و گسترش همبستگی میان زندانیان، بازنشستگان و تشکلهای صنفی تأکید کرد.

از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون بیش از ۶۰۷ زندانی، از جمله ۲۱ زن، اعدام شدهاند. در همین حال، بر اساس گزارش هفتگی «صدای بازداشتشدگان ایران»، دستکم ۱۲ زندانی در فاصله ۱۹ تا ۲۵ آبان اعدام شدهاند. این گزارش همچنین از انتشار خبر سه اعدام دیگر مربوط به روزهای پیش از این بازه خبر داده است که مجموع موارد تازه گزارششده را به ۱۵ نفر میرساند.
گزارش سازمان حقوق بشر ایران که روز ۲۵ آبان منتشر شد، ابعاد دیگری از گسترش مجازات اعدام علیه معترضان را آشکار میکند. بر اساس یافتههای این سازمان، دستکم ۱۲۱ نفر از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ به اعدام محکوم شدهاند. در میان آنان شش زن و دستکم پنج نفر حضور دارند که هنگام وقوع جرائم انتسابی کمتر از ۱۸ سال داشتهاند. این سازمان همچنین از اعدام ۴۱ معترض، ۱۶ زندانی سیاسی متهم به ارتباط با گروههای مخالف و ۱۷ نفر متهم به جاسوسی یا همکاری با دولتهای خارجی از ۲۷ اسفند ۱۴۰۴ تاکنون خبر داده و درباره افزایش اعدامها هشدار داده است.
در میان اعدامهای ثبتشده در روزهای اخیر، نام دو زن به چشم میخورد: معصومه سیادی، ۳۹ ساله، اهل کازرون و فاطمه فرهادی که روز ۲۴ آبان در زندان عادلآباد شیراز اعدام شدند. همچنین محمدامین آتشگر، زندانی ۲۵ ساله در زابل، و مهدی آئینی، زندانی ۲۸ ساله و پدر یک دختر خردسال در قروه، به دار آویخته شدند. بیشتر این افراد در پروندههای مربوط به اتهام قتل و با حکم قصاص اعدام شدند.
در این میان، خطر اجرای حکم اعدام پیمان فرحآور، شاعر و زندانی سیاسی محبوس در زندان لاکان رشت، افزایش یافته است. او روز ۱۸ آبان از ارجاع پروندهاش به اجرای احکام مطلع شد. فرحآور به اتهامهای «بغی» و «محاربه» به اعدام محکوم شده و حکم او پیشتر در دیوان عالی کشور تأیید شده است. درخواست اعاده دادرسی وی نیز در اردیبهشت ۱۴۰۵ رد شد. ارجاع پرونده به اجرای احکام، نگرانی درباره اجرای قریبالوقوع حکم را تشدید کرده است.
همزمان، محمدمهدی پارسا، جوان ۲۱ ساله و از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، از سوی دادگاه انقلاب اهواز به اتهام «محاربه» به اعدام و بابت دو اتهام دیگر به مجموع ۲۰ سال حبس محکوم شده است. به گزارش ههنگاو، او در جریان بازجویی و دادرسی از دسترسی به وکیل انتخابی محروم بوده است.
امید جانمی، دیگر بازداشتشده اعتراضات دیماه در زرینشهر اصفهان، نیز با حکم اعدام روبهروست. گزارشهای حقوق بشری از نگهداری طولانیمدت او در انفرادی، شکنجه جسمی و روانی و اجرای اعدام نمایشی خبر دادهاند. پرونده جانمی در مرحله فرجامخواهی قرار دارد.
از یادمان آبان ۹۸ تا گسترش مقاومت علیه اعدام
بیانیه هفته صد و چهلوهفتم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» با گرامیداشت هفتمین سالگرد اعتراضات آبان ۱۳۹۸ منتشر شده است. زندانیان اعتصابی با یادآوری سرکوب خونین معترضان و جانباختگان آن اعتراضات، بر تداوم مبارزه برای آزادی و برابری تأکید کردند و شعار «آبان ادامه دارد؛ در هر کوی و برزن و در سراسر ایران» را تکرار کردند.
در این بیانیه همچنین به نقش ابوالقاسم صلواتی، قاضی دادگاه انقلاب، در صدور احکام اعدام علیه معترضان، بهویژه بازداشتشدگان آبان ۱۳۹۸، اشاره شده است. اعضای کارزار یادآور شدند که اعتراضات گسترده عمومی در گذشته توانسته بود اجرای برخی از این احکام را متوقف کند و خواستار پاسخگویی قضات و مسئولان صدور احکام مرگ شدند.
بخش دیگری از بیانیه به مرگ پیمان صالحی، برنامهنویس کُرد اهل بوکان و ساکن تهران، اختصاص داشت. صالحی روز ۱۸ آبان توسط نیروهای اداره اطلاعات بازداشت شد و بنا بر گزارشهای حقوق بشری، دو روز بعد پیکر بیجان او با آثار ضربوجرح و نشانههای احتمالی شکنجه به خانوادهاش تحویل داده شد. علت دقیق مرگ او هنوز بهطور مستقل روشن نشده است. گزارشها همچنین از فشار بر خانواده برای جلوگیری از اطلاعرسانی درباره این واقعه حکایت دارند.
در برابر تداوم اعدامها، کارزار از گسترش دامنه اعتراض و همبستگی اجتماعی خبر داده است. با پیوستن جمعی از زندانیان نورآباد ممسنی در استان فارس، شمار زندانهای شرکتکننده به ۶۷ زندان رسید. این حرکت که در بهمن ۱۴۰۲ از اعتصاب غذای هفتگی گروهی از زندانیان آغاز شد، اکنون برای ۱۴۷ هفته متوالی ادامه یافته است.
همزمان، شماری از تشکلهای صنفی فرهنگیان و بازنشستگان با انتشار بیانیههایی از کارزار حمایت کردهاند. در تجمعهای روز یکشنبه ۲۴ آبان، بازنشستگان در شهرهایی از جمله تهران، رشت و شوش علیه مشکلات معیشتی، سرکوب و مجازات اعدام اعتراض کردند. در تهران شعار «تا لغو حکم اعدام، ایستادهایم تا پایان» و در رشت شعار «نه به اعدام و نه به جنگ ویرانگر» سر داده شد.
زندانیان شرکتکننده در کارزار در پایان بیانیه خود، از کارگران، بازنشستگان، فرهنگیان، تشکلهای صنفی و فعالان سیاسی و مدنی خواستند به این حرکت بپیوندند. گسترش کارزار از ۶۶ به ۶۷ زندان، در کنار ادامه اعتراضهای خیابانی و حمایت تشکلهای اجتماعی، نشاندهنده پیوند فزاینده مخالفت با مجازات اعدام در درون زندانها و بیرون از آن است.





نظرها
نظری وجود ندارد.