روایت شاهدان عینی از حمله به بیمارستان خمینی ایلام: مأموران امنیتی مجروحان را با خود بردند
در گزارش روزنامه «هممیهن»، روایت شاهدان عینی از یورش نیروهای امنیتی به بیمارستان خمینی ایلام با توضیحات رسمی فاصله معناداری دارد.

حمله به بیمارستان خمینی ایلام ـ عکس از شبکه های اجتماعی
با گسترش اعتراضات مردمی در شهرهای مختلف ایران، نام شهرستان ملکشاهی در استان ایلام بیش از دیگر مناطق بر سر زبانها افتاد؛ جایی که برخوردهای امنیتی با معترضان، به انتقال مجروحان و جانباختگان به بیمارستان خمینی ایلام انجامید و در ادامه، ویدئوهایی از یورش نیروهای امنیتی به فضای این مرکز درمانی منتشر شد. تصاویری که پرسشی جدی را پیش کشید: چرا حریم امن بیمارستان نقض شد؟
روزنامه «هممیهن» روز چهارشنبه ۱۷ دی در گزارشی به قلم الهه محمدی نوشت، واکنشها به این تصاویر، از کاربران شبکههای اجتماعی تا دانشجویان علوم پزشکی و فعالان حوزه سلامت، بهسرعت بالا گرفت و وزارت بهداشت و نمایندگان مجلس را وادار به موضعگیری کرد. در نهایت، مسعود پزشکیان، رئیسجمهور ایران، دستور بررسی این حوادث را صادر کرد.
حسین کرمانپور، رئیس مرکز روابط عمومی و اطلاعرسانی وزارت بهداشت، در گفتوگو با «هممیهن» تأکید کرد:
محیطهای درمانی، محلی امن برای درمان بیماری است و تفاوتی بین معترض و مأمور امنیتی در این فضا وجود ندارد. اگر خلافی صورت گرفته باشد، باید بررسی و از تکرار آن جلوگیری شود.
این اظهارات در حالی مطرح میشود که همزمان، گزارشهایی از پرتاب گاز اشکآور در اطراف بیمارستان سینا تهران نیز منتشر شده و وزارت بهداشت اعلام کرده هر دو پرونده در دست بررسی است. با این حال، دانشگاه علوم پزشکی تهران درباره بیمارستان سینا مدعی شده پرتاب گاز به داخل بیمارستان «عامدانه» نبوده است.
اما روایتهای محلی از ایلام، تصویری متفاوت ارائه میدهد. فریدون همتی، نماینده ایلام در مجلس شورای اسلامی، میگوید:
پس از انتقال مجروحان از ملکشاهی، تجمعی در بیمارستان شکل میگیرد و پلیس برای متفرقکردن افراد وارد میشود. درگیری غیرمسلحانه رخ میدهد اما مدیریت میشود و بیمارستان تخلیه میشود تا کادر درمان به مصدومان رسیدگی کنند.
شاهدان عینی که با «هممیهن» گفتوگو کردهاند، میگویند هیچیک از معترضان سلاحی نداشتهاند و اعتراضها ماهیتی مسالمتآمیز داشته است. یکی از این شاهدان، جوانی اهل ملکشاهی که شب حادثه در بیمارستان حضور داشته، میگوید:
بهمحض رسیدن زخمیها، چهار نفر جان باختند. بعدتر هم چند نفر دیگر بهدلیل شدت جراحات فوت کردند. حدود ۱۱ زخمی بدحال در بیمارستان بستری بودند.
او از ورود نیروهای امنیتی به محوطه بیمارستان خبر میدهد و میگوید:
نیروها میخواستند مانع تجمع خانوادهها شوند و حتی برخی زخمیها را بدون تکمیل روند درمان با خود بردند. من خودم دیدم که فردی با زخم گلوله در پا، بدون مداوا از بیمارستان خارج شد.
پرستاری از بیمارستان خمینی ایلام نیز از جراحت شدید چند جوان با گلوله جنگی خبر داده و گفته است:
یکی از بیماران بهدلیل اصابت سه گلوله کلاشینکف جراحی شد اما بهدلیل وخامت حال جان باخت. چند نفر دیگر هم با جراحات مرگبار بستری بودند که برخی از آنها فوت کردهاند.
بهگفته شاهدان، خانوادهها برای جلوگیری از بازداشت مجروحان، برخی از آنها را همان شب از بیمارستان خارج کردند. یکی از معترضان ۲۸ ساله میگوید:
مأمورها وارد بیمارستان شدند تا جنازهها و زخمیها را ببرند. بههمین دلیل، دوستم را که سه گلوله خورده بود، به جای دیگری منتقل کردیم.
در واکنش رسمی، وزارت بهداشت با صدور بیانیهای بر «حفظ حرمت نظام سلامت» تأکید کرده و ورود نیروها به مراکز درمانی و آسیبدیدن بیماران و کادر درمان را «در تعارض آشکار با اصول انسانی و حقوق شهروندی» دانسته است. انجمنهای اسلامی دانشجویان علوم پزشکی نیز یادآور شدهاند که براساس اصول حقوق بشر و کنوانسیونهای بینالمللی، بیمارستانها حتی در شرایط جنگی هم «منطقه امن» محسوب میشوند.
طبق حقوق بینالملل بشردوستانه، از جمله کنوانسیونهای ژنو، حمله یا تعرض به مراکز درمانی و ممانعت از درمان مجروحان، ممنوع و نقض آشکار قوانین انسانی است؛ اصلی که در حوادث ایلام، نادیده گرفته شده است.
اکنون، با و وعده پیگیری مسئولان حکومتی، پرسش اصلی همچنان باقی است: چه شد که یک مرکز درمانی، به میدان تنش و درگیری بدل شد و چه کسی پاسخگوی شکستن حریم امن بیمارستان است؟
عفو بینالملل ۱۶ دیماه با محکوم کردن این حملات اعلام کرد هدف قرار دادن بیمارستانها، بهعنوان مکانهایی که مجروحان برای دریافت مراقبت پزشکی یا پناه گرفتن به آنها مراجعه میکنند، نقض آشکار حقوق بینالملل است. این سازمان تأکید کرد چنین اقداماتی نشان میدهد مقامات جمهوری اسلامی «تا چه حد حاضرند برای سرکوب اعتراضات و خاموش کردن صدای مخالفان پیش بروند». پیش از این نیز بسیاری از کاربران و فعالان حقوق بشر، این حملات را مصداق «جنایت علیه بشریت» دانسته بودند.






نظرها
نظری وجود ندارد.