چه کسی از شعارهای دانشگاه می‌ترسد؟

به این گروه از مردان جوان نگاه کنید. ما آن‌ها را با قلبی پرامید و با حمایت‌های مالی چند ساله به خارج فرستاده‌ایم تا برگردند و به وطن خود خدمت کنند. حالا آن‌ها بازگشته‌اند، اما در انبان خود بلشویسم آورده‌اند.

(متین، 1393: ص 29)

ما می‌گوییم که دانشگاه ما مبدل شده است به یک میدان جنگ تبلیغاتی. ما می‌گوییم که جوان‌های ما اگر علم هم پیدا کردند تربیت ندارند. مربی به تربیت اسلامی نیستند. ما که می‌گوییم باید بنیاداً اینها تغییر بکند... معلمینی که در مدارس ما، اساتیدی که در دانشگاه‌های ما هستند بسیاری از آنها در خدمت غرب‌اند. 

دانشگاه‌های کشور شلوغ شده است. خاطر شاه از این که چرا دانشجویان درک موقعیت ممتاز امروز کشور را نمی‌کنند، بسیار آزرده است. من به شاه عرض کردم: «غرولند کردن حق مسلّم مردم است.» فرمودند: «صحیح است ولی این غرولند نیست، این خیانت به کشور است. در این چند روزه که شعارهای عجیب بر علیه انقلاب شاه و مردم می‌دادند که انقلاب سفید قلابی است، انقلاب باید خونین و سرخ باشد.» باری شاهنشاه دستور دادند دانشگاه تهران بسته شد و ضمناً تمام بندوبست‌های خارجی که وسیلۀ بختیار شده بود و تمام جزئیات عملیات او از رادیو و تلویزیون پخش گردید و ارتباط این حرکات دانشجویان با تحریکات بعثی‌های عراق برملا شد. فوق‌العاده مؤثر بود و در مردم تأثیر عمیق گذاشت.

(علم، جلد 2: صص 150-151)

عرض کردم رئیس جدید دانشگاه آریامهر، دکتر حسین نصر، امروز برای کارهای خود پیش من آمده بود. مطلب عجیبی می‌گفت که باعث تعجب چاکر شد. یکی این که بین دانشجویان فقر زیاد است، دیگر این که مسلمان‌های قشری متعصب هم زیاد است. فرمودند: «این مسلمان‌های قشری متعصب به‌طور قطع کمونیست هستند، ولی به‌ظاهر مسلمان قشری جلوه می‌کنند. آنها که این‌ها را اداره می‌کنند، مردمان خیلی باهوش و عمیقی هستند و حالا مارکسیسم اسلامی را مطرح کرده‌اند. بگو خیلی خیلی در این زمینه مطالعه و احتیاط بکند.»

(جلد 2: ص 401 )

گزارشاتی از شلوغی دانشکدۀ کشاورزی کرج رسیده بود، به عرض رساندم. شاهنشاه خیلی ناراحت شدند. چون اخیراً شلوغی یونان از دانشگاه‌ها آغاز شده بود. البته شاه استحکام عجیبی دارد. خدا حفظ کند ولی از اینکه چرا دانشجویان وارد به پیشرفت‌های کشور نیستند، خیلی عصبانی شدند. عرض کردم: «بد عمل می‌شود. مستقیم ارتباط با مردم و به خصوص دانشجویان نداریم، در محل هم برای مسائل جزئی بد عمل می‌شود. مثلاً پلیس مداخله بی‌جا می‌کند، چنان که در یک امر درسی داخل دانشکده اصولاً نمی‌بایست پلیس مداخله می‌کرد.»

(ج 3: ص 268)

صبح شرفیاب شدم. ... شاهنشاه فرمودند: «در این دانشگاه‌ها چه خبر است؟ خیلی باید اقدامات شدید کرد. روس‌ها جداً وارد عمل شده‌اند. به تمام رؤسای دانشگاه‌ها ابلاغ کن که مسامحه و سهل‌انگاری را نخواهیم بخشید. بعد هم گفته‌ام چک‌لیست برای درجۀ فعالیت استادان تهیه شود که مثل نظامی‌ها نمره بگیرند. به باهری بگو به ... وزارت علوم [برود]... و با سرلشگر فیروزمند ترتیب کار را بدهد.» عرض کردم: «اطاعت می‌شود، ولی باز هم باید عرض کنم که با دانشجویان اصلاً [گفت‌و‌شنود] dialogue برقرار نیست. شاید هم با تمام مردم این‌طور باشد!»

(جلد 3: صص 286-287)

از شلوغ بودن دانشگاه‌ها بسیار ناراحت بودند. فرمودند: قطعاً دستور مسکو رسیده که همۀ دانشگاه‌ها ناراحت شده‌اند، به‌استثناء دانشگاه پهلوی شیراز، سایر دانشگاه‌های تبریز، مشهد، اصفهان، اهواز آریامهر تهران و دانشگاه ملی و پلی‌تکنیک و دانشگاه تهران، تمام کم‌وبیش ناراحت است. عرض کردم مسلماً یک تحریک خارجی است ولی یک نکته را هم نباید از نظر دور داشت که اگر زمینه‌ای آماده نباشد، خارجی کاری نمی‌تواند بکند. عمده این است که من مطمئن هستم [گفت‌و‌شنود] dialogue بین دستگاه‌های اداری دانشگاه‌ها و دانشجویان نیست و این امر در تمام شئون ما صادق است، یعنی مثل این است که دستگاه حاکمۀ [ما] دستگاه حاکمۀ یک کشور غالب نسبت به مردم مغلوب بیچاره است و این خیلی حیف‌ است با این همه کوشش و تلاش خستگی‌ناپذیر شبانه‌روز شاهنشاه و این نتایج بزرگ و درخشان که حاصل شده است، مردم کارها را از خود نمی‌دانند، این یعنی چه؟ فرمودند: «درست می‌گویی، من هم این مطلب را احساس می‌کنم و باید فکری برای آن کرد.»  

(جلد 3: ص 284)

آخر وقت شرفیاب شدم و چند دقیقه بیشتر نبود، آن هم دربارۀ گزارشی بود که راجع به وضع دانشگاه تهران داده بودم. اوامر فوری صادر فرمودند. گویا عده[ای] که می‌خواسته‌اند وارد دانشگاه شوند، از طرف حزب ایران نوین [رهبر حزب = هویدا] بوده و می‌خواسته‌اند کجروها را تنبیه نمایند (البته به خیال خودشان!) شاهنشاه فرمودند: «توسط دفتر مخصوص ابلاغ کن، از خارج خوب نیست اشخاصی را وارد دانشگاه بکنید. به‌علت نزدیکی شانزدهم آذر که بیست سال قبل توسط سپهبد بختیار (فرماندار نظامی وقت) چند نفر دانشجو در داخل دانشگاه کشته شدند، این روز روز دانشجو اعلام شده و این بساط راه می‌افتد. البته از طرف کمونیست‌هاست و چاره‌ای هم ندارد، باید مواظبت کرد و سخت‌گیری و بس. اما شاید تماس مسئولین دانشگاه‌ها هم با دانشجویان کم باشد، بلکه هم یقین است که این عیب موجود می‌باشد.

(جلد 4: ص 265)

عرض کردم: «چه‌طور است امسال به مناسبت پنجاهمین سال، شاهنشاه عفو عمومی مرحمت فرمایند. این مسئله به‌خصوص برای دانشجویان منحرف در خارج که علاقه دارند دوباره به صف برگردند، خیلی مؤثر است. فرمودند: «بسیار کار خطرناکی است. تا حالا هرچه پدرسوخته و جانی پیدا شده، از بین همان عفوشدگان است. به مناسبت ۲۸ مرداد که سیصد نفری عفو شدند، البته به مناسبت چهارم آبان ماه هم عده‌ای عفو خواهند شد ولی نه به‌صورت عمومی.» عرض کردم: «فکر نمی‌کنم به این اندازه که فکر می‌فرمایید تولید خطر کنند، به علاوه اگر کاری کردند مجدداً دستگیر و تنبیه می‌شوند.» فرمودند: باید مطالعۀ بیشتری کرد، ولی راجع به دانشجویان، آنها که میل دارند به طریق صحیح بیفتند، چرا به ما نمی‌نویسند؟ این مطلب را به آنها حالی کنید.» عرض کردم: «شاید برای نوشتن حاضر نباشند ولی اگر عفو بشوند از خدا می‌خواهند، به‌علاوه که دلیل و منطق قوی برای رجعت خود (یعنی همین عفو) را می‌یابند. دیگر چیزی نفرمودند.»

(ج 6: ص 201)

«حرف من به دانشجویان این است که مراقب دشمن باشید؛ دشمن را خوب بشناسید؛ مبادا از شناسایی دشمن غفلت کنید. غریبه‌هایی را که در لباس خودی خودشان را در همه‌جا داخل می‌کنند بشناسید؛ دست‌های پنهان را ببینید. هیچ‌کس به‌خاطر غفلت ستایش نمی‌شود. هیچ‌کس به‌خاطر چشم‌ها را بر هم گذاشتن، مدح نمی‌شود. اگر بر آدم غافل ضربه‌ای وارد شد، اوّل کسی که مسؤول و مذموم است، خود اوست؛ مراقب باشید. دانشجو، قشر فاخر و با ارزشی است. دشمن، دانشجو را هدف گرفته است. چند سال است سعی می‌کنند بلکه بتوانند دانشجویان را در مقابل نظام قرار دهند؛ اما موفّق نشدند؛ بعد از این هم موفّق نخواهند شد. اگر یک عدّه نفوذی خواستند از فرصتی استفاده کنند و از آب گل‌آلودی ماهی بگیرند - وارد اجتماع دانشجویان شدند و شعارهایی درست کردند و حرف‌هایی زدند - خیال نکنند که ما اشتباه خواهیم کرد؛ نه، ما اشتباه نخواهیم کرد. ما مخاطب و طرفِ خودمان را می‌شناسیم. ... دشمن است که می‌خواهد با نام دانشجو یا با نام نفوذ در میان دانشجویان، فساد و تباهی کند؛ خود دانشجویان بایستی هوشیارانه متوجّه باشند.»

(21 تیر 1378)

دانشجوی عزیز، مراقب باش بازیچه نشی. صفحات و جریان‌های مشکوکی دارن روی شما کار می‌کنند. مراقب باش. شکست‌خوردگان بی‌آبرو روی اشتباه شما حساب کردند.