دیدگاه هفتگی نهاد حقوق بشر مردم آذربایجان در ایران ـ آهراز
هشدار آهراز: کشتار توسط جمهوری اسلامی متوقف نشده؛ برعکس، وارد مرحلهای تازه شده است
پس از کشتار بیسابقه معترضان، شواهد فزاینده نشان میدهد سرکوب جمهوری اسلامی وارد مرحلهای پنهانتر و مرگبارتر شده است. گزارشها از تیرباران بازداشتشدگان، ربایش و قتل مجروحان در مراکز درمانی و جرمانگاری امدادرسانی پزشکی حکایت دارند؛ الگویی که میتواند مصداق روشن «جنایت علیه بشریت» باشد. در حالی که سکوت جامعه جهانی ادامه دارد، هر ساعت تعلل، خطر حذف سیستماتیک قربانیان و شاهدان را افزایش میدهد.
آهراز
زنجان. ۱۸ دی ۱۴۰۴
پس از شوک عمیق جامعه ایران از کشتار بیسابقه معترضان توسط جمهوری اسلامی، شواهد رو به افزایشی نشان میدهد که چرخه خشونت حکومتی نهتنها متوقف نشده، بلکه به مرحلهای پنهانتر، هدفمندتر و مرگبارتر وارد شده است. بنا بر مجموعهای از شواهد تصویری، اظهارات پزشکان و کادر درمان که به رسانهها درز کرده، گزارش نهادهای حقوق بشری و اظهارات مقامات رسمی و بینالمللی ـ از جمله گزارش مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور ایران ـ احتمال میرود دهها هزار نفر در بزرگترین کشتار خیابانی تاریخ معاصر ایران جان باخته، صدها هزار نفر مجروح و شمار بسیار بیشتری بازداشت شده باشند. استفاده از تسلیحات سنگین جنگی نظیر تیربار، دوشکا و پهپاد نظامی علیه معترضان، گزارشها و تصاویر مربوط به استفاده از مواد شیمیایی ممنوعه، ربایش مجروحان از بیمارستانها و شلیک تیر خلاص به آنان، همگی مؤید مرحله نخست سرکوبی است که واجد عناصر آشکار «جنایت علیه بشریت» بوده است.
اکنون اما گزارشهای نگرانکنندهتری در حال انتشار است که از احتمال تیرباران بازداشتشدگان و مجروحان حکایت دارد. شماری از شهروندان داخل کشور اعلام کردهاند خانوادههایی را میشناسند که فرزندشان پس از وقایع ۱۸ و ۱۹ دی ـ در جریان کشتار گسترده ـ مجروح و توسط مردم به بیمارستان منتقل شده، اما چند روز بعد نهادهای امنیتی برای «تحویل جسد» و در ازای مبالغ هنگفت با خانواده تماس گرفتهاند. افزون بر این، شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه برخی بازداشتشدگان که هنگام دستگیری مورد اصابت گلوله قرار نگرفته بودند و دوستانشان شاهد سلامت جسمانی آنان بودهاند، پس از مدتی بهعنوان «کشتهشده» به خانوادهها معرفی شدهاند. این الگوها نشاندهنده انتقال خشونت از خیابان به بازداشتگاهها و مراکز درمانی و تلاش برای حذف سیستماتیک شاهدان زنده است.
در همین راستا، سازمان حقوق بشر ایران در ۵ بهمن ۱۴۰۴ از آغاز موج جدیدی از سرکوب خشونتآمیز علیه افرادی خبر داد که به مجروحان اعتراضات اخیر امدادرسانی کردهاند. بنا بر این گزارش و تأیید منابع مطلع در داخل کشور، نیروهای امنیتی با یورش به منازل و کلینیکها، پزشکان و شهروندان داوطلب را با خشونت بازداشت و اموال آنان را تخریب میکنند. بازداشت دکتر آمنه سلیمانی، پزشک و مدیر یک کلینیک در شهر اردبیل، بهدلیل درمان مجروحان اعتراضات، نمونهای روشن از جرمانگاری امدادرسانی پزشکی و نقض فاحش اصول بنیادین حقوق بشر و اخلاق پزشکی است.
مجموعه این شواهد حاکی از آن است که جمهوری اسلامی در مرحلهای تازه از سرکوب، در پی حذف همزمان قربانیان زخمی، شاهدان عینی و شبکههای همبستگی اجتماعی است. این تلاشی است که هدف آن نهفقط خاموش کردن اعتراضات، بلکه تخریب بنیانهای اخلاق اجتماعی، همدلی انسانی و هرگونه امکان سوگواری و واکنش جمعی است. این الگو میتواند همچنین بهمنزله واکنشی حسابشده به فشارهای بینالمللی و اظهارات اخیر درباره پرهیز از اجرای گسترده احکام اعدام تلقی شود. اینگونه که با کشتار ثبتنشده و پنهان، هم حساسیت جهانی کاهش یابد و هم هدف حذف فیزیکی معترضان محقق شود. تداوم قطعی اینترنت و محدودیتهای شدید ارتباطی نیز مؤید مهندسی خشن اجتماعی برای پیشبرد این مرحله در خفا است.
در نتیجه، در حالی که واکنش جامعه جهانی همچنان ناکافی و نامتناسب با ابعاد فاجعه است، هر ساعت و هر روزی که میگذرد، خطر ارتکاب جنایات تازه علیه شهروندان در ایران افزایش مییابد. سکوت، تعلل یا واکنشهای حداقلی، در چنین شرایطی به معنای فراهمسازی زمینه تداوم جنایت است. اکنون، اقدام فوری، مستقل و قاطع نهادهای بینالمللی ـ از جمله تشکیل سازوکارهای تحقیقاتی، حفاظت از شاهدان، و پیگیری مسئولیت کیفری آمران و عاملان ـ نه یک انتخاب سیاسی، بلکه یک تعهد حقوق بشری و انسانی غیر قابل تعویق است. سازمان ملل، گزارشگر ویژه و هیات حقیقتیاب نباید اقدامات خود را به جمعآوری شواهد در روزهای آتی و سپس واکنش محدود کند؛ این نهادها و مقامات باید هر روز با استفاده از تمامی ساز و کارهای سازمان ملل حکومت ایران را مجبور به پاسخگویی در مورد وضعیت بازداشتشدگان و مجروحان کند. عدم اطلاعرسانی و شفافیت، همان چیزی است که جمهوری اسلامی ایران در سایه آن در حال پیشبرد اقدامات ضد بشری خود است.
نظرها
نظری وجود ندارد.