شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران اعلام اعتصاب و عزای عمومی کرد

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران در بیانیه‌ای که روز دوشنبه ۲۷ بهمن منتشر شد، از برگزاری اعتصاب سراسری و اعلام عزای عمومی در مدارس کشور خبر داد. بر اساس این فراخوان، معلمان سراسر ایران روز چهارشنبه ۲۹ بهمن‌ماه با خودداری از حضور در کلاس‌های درس و اداره‌های آموزشی، اعتراض خود را به کشته‌شدن بیش از ۲۳۰ کودک و نوجوان در اعتراضات دی‌ماه اعلام خواهند کرد.

این شورا در بیانیه خود تأکید کرده است که این جان‌باختگان «عدد» نیستند، بلکه هر یک نام، خانواده و آینده‌ای بوده‌اند که از جامعه گرفته شده‌اند. در متن بیانیه آمده است که هر «نیمکت خالی» زخمی تازه بر وجدان عمومی است و عادی‌سازی این فقدان‌ها به معنای چشم‌پوشی از آینده‌ای است که هدف خشونت قرار گرفته است.

بر اساس این فراخوان، از تمامی فرهنگیان خواسته شده است روز چهارشنبه ۲۹ بهمن‌ماه در هیچ کلاس درس، مدرسه یا اداره آموزشی حاضر نشوند. همچنین از والدین درخواست شده است برای حفظ امنیت فرزندان خود و در همبستگی با خانواده‌های داغدار، در آن روز از فرستادن کودکانشان به مدرسه خودداری کنند. شورا از معلمان و شهروندان نیز دعوت کرده است در صورت امکان در مراسم چهلم جان‌باختگان حضور یابند.

در این بیانیه، مدرسه «امن‌ترین پناهگاه این سرزمین» توصیف شده؛ جایی که باید محل آموزش، رشد و امید باشد، نه صحنه اضطراب و بازداشت. نویسندگان بیانیه هشدار داده‌اند که وقتی دانش‌آموز در خیابان امنیت ندارد و کلاس درس از کارکرد اصلی خود فاصله می‌گیرد، سکوت جامعه تنها به تعمیق فاجعه می‌انجامد.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران با اشاره به تعطیلی‌های مکرر مدارس به دلایل مختلف از جمله آلودگی هوا و کمبود گاز، این پرسش را مطرح کرده است که آیا جان و کرامت کودکان از سایر بحران‌ها کم‌اهمیت‌تر است و چرا دفاع از امنیت دانش‌آموزان به اولویت فوری بدل نمی‌شود.

تصویر «نیمکت‌های خالی» در این بیانیه به نمادی مرکزی تبدیل شده است؛ نیمکت‌هایی که به جای دست‌های بالا رفته برای پاسخ دادن، خالی مانده‌اند و به جای خنده‌های زنگ تفریح، سکوتی سنگین بر آن‌ها نشسته است. شورا تأکید کرده است: «نیمکت‌های خالی را عادی نمی‌کنیم و فراموشی را نمی‌پذیریم.»

این نهاد صنفی هدف از این اقدام را دفاع از جان و کرامت دانش‌آموزان و معلمان و تمرکز اعتراض مدنی و مسالمت‌آمیز در فضای مدارس عنوان کرده و تأکید کرده است که آینده کشور نباید قربانی خشونت شود.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران پیش از این هشدار داده بود که پس از وقایع خونین دی‌ماه ۱۴۰۴، موج سرکوب از خیابان‌ها به داخل مدارس کشیده شده و مدارس به شکلی سیستماتیک به «حیاط خلوت نهادهای امنیتی» تبدیل شده‌اند.

این شورا با استناد به گزارش‌های موثق معلمان، والدین و روان‌شناسان تأکید کرده بود که نیروهای غیرتخصصی جایگزین کادر آموزشی شده‌اند تا با تفتیش عقاید، بازجویی‌های مکرر و فشار روانی، دانش‌آموزان را به «سوژه‌های امنیتی» تبدیل کنند؛ این وضعیت نه تنها منجر به ترومای مجدد، طرد نهادی و افت شدید انگیزه تحصیلی شده، بلکه دیوار اعتماد میان معلم و دانش‌آموز را فرو ریخته و دانش‌آموزان را به چشم «ناظر یا گزارش‌دهنده» به معلمان می‌نگرد.