پویا قبادی و بابک علی‌پور، دو زندانی سیاسی اعدام شدند

گزارش‌ها حاکی است که بابک علی‌پور و پویا قبادی، دو زندانی سیاسی، بامداد سه‌شنبه ۱۱ فروردین پس از تأیید احکامشان در دیوان عالی کشور اعدام شدند.

بر اساس اعلام نهادهای رسمی جمهوری اسلامی، این دو زندانی سیاسی با اتهام‌هایی از جمله مشارکت در اقدامات مسلحانه، عضویت در سازمان مجاهدین خلق و اقدام علیه امنیت کشور محاکمه و به اعدام محکوم شده بودند. مقام‌های قضائی اعلام کرده‌اند که احکام پس از طی مراحل دادرسی و بررسی در دیوان عالی کشور اجرا شده است.

با این حال، منابع مستقل و نهادهای حقوق بشری همواره نسبت به روند رسیدگی به پرونده‌های امنیتی در ایران ابراز نگرانی کرده‌اند. به‌ویژه در پرونده‌هایی که به اتهام‌های مرتبط با گروه‌های مخالف حکومت مربوط می‌شود، پرسش‌هایی درباره دسترسی متهمان به وکیل مستقل، شفافیت روند دادرسی و نحوه اخذ اعترافات مطرح است.

پویا قبادی ۳۳ ساله، مهندس برق در اسفند ۱۴۰۲دستگیر و به زندان اوین منتقل شد. او پیش از آن نیز دو بار دستگیر شده بود.

بابک علیپور ۳۴ ساله، لیسانسیه حقوق در دی‌ماه ۱۴۰۲ بازداشت شد. او در آبان ۹۷ در رشت نیز دستگیر و ۴ سال زندانی شد.

روز گذشته، دوشنبه ۱۰ فروردین، مرکز رسانه‌ای قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران اعلام کرد که اکبر دانشورکار و سید محمد تقوی‌سنگ‌دهی، دو زندانی سیاسی، پس از تأیید حکم در دیوان عالی کشور اعدام شدند.

نهادهای رسمی اتهام‌های امنیتی علیه این دو زندانی سیاسی مطرح کرده‌ و آن‌ها را به سازمان مجاهدین خلق نسبت دادند.

در ماه‌های اخیر، گزارش‌های متعددی از افزایش اجرای احکام اعدام در ایران منتشر شده است. از جمله، دستگاه قضائی ایران در ۲۸ اسفند اعلام کرد که مهدی قاسمی، صالح محمدی و سعيد داودی، سه نفر از بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۸ دی‌ماه در شهر قم به اتهام مشارکت در قتل دو مأمور پلیس اعدام شده‌اند.

مقام‌های رسمی به «اعتراف» متهمان در روند دادرسی استناد کرده‌اند، اما در موارد مشابه، همواره پرسش‌هایی درباره شرایط اخذ این اعترافات و امکان بررسی مستقل آن‌ها مطرح بوده است.

بر اساس گزارش مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در فاصله ژانویه ۲۰۲۵ تا ژانویه ۲۰۲۶ دست‌کم ۲۰۶۳ نفر در کشور اعدام شده‌اند؛ آماری که نشان‌دهنده افزایش ۱۱۹ درصدی نسبت به سال پیش از آن است. همچنین گزارش‌ها حاکی از آن است که در بسیاری از موارد، به‌دلیل نبود شفافیت، زندانیان از دیدار پایانی با خانواده‌های خود محروم مانده‌اند.