ابوالحسن منتظر و وحید بنیعامریان در خطر اعدام قرار دارند؛ خانوادهها بیخبر ماندهاند
دستکم ۱۴ زندانی سیاسی، از جمله این دو زندانی محکوم به اعدام، در مکانی نامعلوم نگهداری میشوند و خانوادهها از وضعیت آنها بیخبر هستند.
بخش حقوق
ابوالحسن منتظر (راست) و وحید بنیعامریان ـ عکس از سازمان حقوق بشر ایران
سازمان حقوق بشر ایران در گزارش تازهای هشدار داده است که دستکم ۱۴ زندانی سیاسی، از جمله دو محکوم به اعدام، وحید بنیعامریان و ابوالحسن منتظر، از تاریخ ۹ فروردین ۱۴۰۵ در مکانی نامعلوم نگهداری میشوند. این در حالی است که چهار زندانی دیگر در همان پرونده در روزهای اخیر بهطور مخفیانه اعدام شدهاند و پیکر آنها هنوز به خانوادهها تحویل داده نشده است.
محمود امیریمقدم، مدیر سازمان حقوق بشر ایران، در این رابطه گفت:
نگهداری زندانیان در شرایط بیخبری مطلق در مکانهای نامعلوم، اعدامهای مخفیانه و خودداری از تحویل پیکرها، مصداق ناپدیدسازی قهری است و نقض جدی حقوق بنیادین بشر محسوب میشود.
او افزود:
جنگ نباید جنایات جمهوری اسلامی علیه مردم خود را به حاشیه ببرد. وحید بنیعامریان و ابوالحسن منتظر در خطر قریبالوقوع اعدام قرار دارند. جامعه جهانی باید اکنون برای نجات آنها اقدام کند.
بر اساس این گزارش، دستکم ۱۶ زندانی سیاسی از جمله چهار محکوم به اعدام یکشنبه ۹ فروردین از سالن ۴ زندان قزلحصار به مکان نامعلومی منتقل شدهاند. برخی از آنها تلاش کردند مانع انتقال محمد تقوی سنگدهی و شاهرخ دانشورکار به سلولهای انفرادی پیش از اعدام شوند، اما موفق نشدند. این دو زندانی دوشنبه ۱۰ فروردین اعدام شدند و دو زندانی دیگر، پویا قبادی و بابک علیپور یک روز بعد، سهشنبه ۱۱ فروردین بهطور مخفیانه اعدام شدند.
مقامهای حکومت از تحویل پیکر این چهار زندانی سیاسی اعدامشده به خانوادههایشان خودداری کردهاند.
یک منبع مطلع به سازمان حقوق بشر ایران اعلام کرد:
خانوادهها از ۱۰ فروردین، زمانی که از انتقالها و اعدامها مطلع شدند، برای آگاهی از سرنوشت عزیزانشان تلاش میکنند. با این حال، همچنان پاسخ روشنی دریافت نکرده و بهشدت نگراناند. تنها خواسته خانوادهها این است که بتوانند عزیزان خود را ملاقات کنند تا مطمئن شوند زندهاند.
زندانیان دیگری که به مکان نامعلوم منتقل شدهاند شامل سعید ماسوری، احمدرضا حائری، افشین بایمانی، حمزه سواری، علی یونسی، سپهر امامجمعه، رضا محمدحسینی، اکبر باقری، علی معزی، میثم دهبانزاده، لقمان امینپور، آرشام رضایی و حسین رمضانی هستند. پنج نفر از این زندانیان از بنیانگذاران کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» بهشمار میروند؛ کارزاری که از دیماه ۱۴۰۲ در زندان قزلحصار آغاز و به ۵۵ زندان دیگر در سراسر کشور گسترش یافته است.
شش زندانی محکوم به اعدام وحید بنیعامریان، ابوالحسن منتظر، محمد تقوی سنگدهی، شاهرخ دانشورکار، پویا قبادی و بابک علیپور نیز از اعضای این کارزار بودند. آنها در دادگاههایی بهشدت ناعادلانه به اتهام «بغی» از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران به اعدام محکوم شدهاند. آنها تحت شکنجههای جسمی و روانی، از جمله اعدامهای نمایشی، و محروم از دسترسی به وکلای خود قرار داشتهاند.
بر اساس گزارش منابع مطلع، شاهرخ دانشورکار شب پیش از اعدام با خانوادهاش تماس گرفته و از اجرای قریبالوقوع حکم اعدام بیاطلاع بوده است. یکی از وکلای پرونده نیز تأیید کرد که هیچ اطلاع قبلی درباره زمان اجرای احکام به آنها داده نشده و در لحظه اعدامها، هنوز در انتظار رأی دیوان عالی کشور بودهاند.
یک منبع مطلع به سازمان حقوق بشر ایران گفت: «دیوان عالی کشور به حکم پرونده ایراد گرفته و آن را برای رفع نقص به دادگاه بدوی بازگردانده بود.»
سازمان حقوق بشر ایران بار دیگر خواستار اقدام فوری جامعه بینالمللی برای نجات جان وحید بنیعامریان و ابوالحسن منتظر و همچنین تحویل پیکر زندانیان سیاسی اعدامشده به خانوادههای آنها شد.
نظرها
مسعود کریمی زاده
زندانیان سیاسی را فراموش نکنیم نشانه رشد فرهنگ سیاسی هر جامعهای حمایت از زندانیان سیاسی است