پژمان زارع، شهروند بهائی همچنان بازداشت و بلاتکلیف است
نهادهای امنیتی و قضائی جمهوری اسلامی پژمان زارع را از حق دسترسی به وکیل محروم کرده و او را تفهیم اتهام نکردهاند. او بیش از دو ماه است که بلاتکلیف در بازداشت بهسر میبرد.
بخش حقوق
پژمان زارع ـ عکس از آرشیو
با گذشت بیش از دو ماه از بازداشت خودسرانه پژمان زارع، شهروند بهائی ساکن شیراز، نهادهای امنیتی و قضائی جمهوری اسلامی با محروم کردن او از حق دسترسی به وکیل و عدم تفهیم اتهام، او را در وضعیت بلاتکلیفی ممتد و تحت فشارهای شدید روحی و حقوقی قرار دادهاند؛ اقدامی که بار دیگر پرده از سیاست مستمر و نظاممند نقض حقوق بشر و سرکوب اقلیتهای مذهبی در ایران برمیدارد.
نیروهای امنیتی ۲۴ اسفند سال گذشته پژمان زارع، پدر یک کودک ۱۱ ماهه را در منزل شخصی خود در شیراز بازداشت کردند. او پس از تحمل ۵۸ روز حبس در مکانی نامعلوم، بیخبری مطلق و سلب امکان ارتباط با جهان بیرون، اخیراً به زندان عادلآباد شیراز منتقل شده است.
گزارشهای رسیده نشان میدهد که در این مدت، هیچ مرجع رسمی محل بازداشت او را ثبت یا اعلام نکرده بود و او در تمام این مدت تنها یک تماس کوتاه تلفنی در آغاز فروردینماه و اخیراً نیز تنها یک ملاقات از پشت شیشه با خانواده خود داشته است.
رفتارهای غیرقانونی نهادهای امنیتی به همینجا ختم نشده و با وجود اینکه بیش از یک ماه پیش از خانواده آقای زارع خواسته شده بود تا برای آزادی او وثیقه تهیه کنند و آنها نیز با مشقت فراوان وثیقه مورد نظر را تأمین و تحویل دادند، مقامات قضائی نهتنها از آزادی او سر باز زدهاند، بلکه در اقدامی تلافیجویانه اتهامات جدیدی را به پرونده او افزودهاند.
این وضعیت با تهدید مستقیم مأموران علیه خانواده زارع تشدید شد، بهطوری که به آنها هشدار داده شده بود که در صورت تداوم پیگیریها و اطلاعرسانی درباره وضعیت این او، خود نیز در معرض بازداشت قرار خواهند گرفت.
بهائیان، بزرگترین اقلیت دینی ایران محسوب میشوند. آنها بهطور مستمر با فشار، تبعیض و سرکوب از سوی نهادهای امنیتی و قضائی مواجه بوده است. جمهوری اسلامی بهائیان را «فرقه ضاله» مینامد و آنها را به ارتباط با اسرائیل متهم میکند؛ اتهامی که ریشه آن به استقرار تاریخی مرکز جهانی آیین بهائی در شهر حیفا بازمیگردد. این اتهامات بارها از سوی نهادهای حقوق بشری رد شده است.
در جریان جنگ ۱۲روزه اسرائیل و ایران نیز شماری از شهروندان بهائی از سوی مقامهای جمهوری اسلامی به «جاسوسی برای اسرائیل» متهم شدند و برای برخی از آنها پروندههای امنیتی تشکیل شد؛ روندی که در امتداد سیاست دیرینه امنیتیسازی و برخورد سیستماتیک با اقلیت بهائی در ایران قرار دارد.
نظرها
نظری وجود ندارد.