کارگران واحدهای کوچک از ترفند غیرقانونی کارفرمایان برای نصف کردن حقوق شکایت دارند
در اثر بحران جاری، کارگران به مشاغل غیررسمی روی میآورند. در همان حال پیشبینی میشود کهش مار بیکاران ممکن است به سه تا چهار میلیون نفر هم برسد.
بخش خبر
دستمزد واقعی مدام آب میرود
به گزارش خبرگزاری کار ایران (ایلنا)، کارفرمایان برخی کارگاههای تولیدی در کلانشهرها با بهانه «کسادی بازار» و شرایط جنگی، از کارگران خواستهاند به صورت شیفتی و یک روز در میان سر کار بیایند، اما تنها نصف حقوق پایه قانونی (حدود ۱۰ میلیون تومان) دریافت کنند.
بر اساس این گزارش اضافهکاری، پورسانت و مزایای قبلی کارگران کاملاً قطع شده و کارفرما حتی بیمه تعدادی از نیروها را از ابتدای سال قطع کرده است.
در برخی واحدها، کارفرما نیمی از کارکنان را به بیمه بیکاری فرستاده و برای باقی، با منت بیمه حداقلی پرداخت میکند و در مقابل انتظار دارد کارگران به حقوق بسیار پایین رضایت دهند.
یک کارگر فروش لوازم خانگی در غرب تهران به ایلنا گفت:
کارفرما با تأکید بر پرداخت بیمه، مدام منت میگذارد و میگوید «بیمهتان را میدهم، پس شرایط را درک کنید».
این کارگر افزود که درآمد رانندگی با موتور اسنپ اکنون بیشتر از این حقوق است و ممکن است کار رسمی را رها کند.
یک خیاط ۵۰ ساله با ۱۵ سال سابقه نیز با گلایه گفت:
بار هر بحرانی را کارگران میکشند. وقتی سود بود، پشیزی اضافه به ما نمیدادند، حالا هم که بحران است، آوار مصیبت روی سر ماست. حقوق ۱۰ میلیونی بعد از این همه سال کار، عادلانه نیست.
کارگران تأکید دارند که بیمه حداقلی دیگر ارزش تحمل این شرایط غیرقانونی را ندارد و بسیاری در آستانه ترک کار رسمی و ورود به مشاغل غیررسمی هستند.
جنگ اخیر ایران باعث افزایش شدید بیکاری شده است. طبق گزارشها، پس از جنگ ۱۲ روزه حدود ۶۰۰ تا ۶۵۰ هزار نفر شغل خود را از دست دادند و اکنون خطر بیکاری بیش از دو میلیون نفر (و در سناریوهای بدبینانه تا ۳-۴ میلیون) مطرح است. استانهایی مانند خوزستان، تهران، بوشهر و اصفهان بیشترین آسیب را دیدهاند. دلایل اصلی شامل آسیب به صنایع کلیدی (فولاد، پتروشیمی، خودروسازی)، رکود شدید اقتصادی، کسادی بازار، تعدیل نیرو گسترده، قطع اینترنت و اختلال در کسبوکارهای دیجیتال بوده است.
نرخ بیکاری رسمی در پاییز ۱۴۰۴ حدود ۷.۸ درصد اعلام شد، اما این رقم بیکاران پنهان و اشتغال ناقص را پوشش نمیدهد. بیکاری جوانان و زنان افزایش یافته و بسیاری از کارگران به مشاغل روزمزدی یا غیررسمی روی آوردهاند. کارگران اغلب با کاهش حقوق، شیفتی شدن کار یا قطع بیمه مواجه شدهاند و صندوق تأمین اجتماعی تحت فشار شدید قرار گرفته است. کارشناسان هشدار میدهند که ادامه بحران میتواند منجر به موج بزرگتر بیکاری، فقر و مهاجرت نیروی کار شود.
نظرها
نظری وجود ندارد.