کارگران خدماتی آمریکا در برابر فیفا: مبارزه برای دستمزد و امنیت
در آستانه جام جهانی ۲۰۲۶، اعتراضات کارگران خدماتی در شهرهای میزبان آمریکا به اوج خود رسیده است؛ جنبشی که اتحادیه UNITE HERE با طرح مطالبههایی چون افزایش دستمزد، بیمه سلامت پایدار، کاهش فشار کاری و امنیت در برابر اداره مهاجرت، آن را هدایت میکند. ایوب رحمانی، فعال کارگری، در گفتوگو با زمانه تأکید دارد که این کارگران که عمدتاً مهاجرند با بهرهگیری از حجم عظیم درآمدهای میلیاردی فیفا، به دنبال سهمی عادلانه و میراثی انسانی از این رویداد هستند؛ این چالش یادآور فاجعه انسانی جام جهانی قطر (با تخمین بیش از ۶۵۰۰ کشته) است و فیفا را زیر فشار افکار عمومی برای پذیرش مسئولیت در قبال نیروی کار قرار داده است.
زمانه در گفتوگو با ایوب رحمانی
کارگران استادیوم سوفی در تاریخ ۴ ژوئن ۲۰۲۶ در اینگلوود، کالیفرنیا، برای رأیگیری اعتصاب در جریان اختلاف قراردادی به مقر اتحادیه مراجعه کردند؛ تنها چند روز پیش از آغاز جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶. صدها کارگر استادیوم سوفی لسآنجلس از روز ۴ ژوئن رأیگیری بر سر پیشنهاد اعتصاب در طول برگزاری جام جهانی را آغاز کردند؛ این رأیگیری پس از آن انجام شد که مذاکرات بر سر مطالبات ایمنی و دستمزدی آنها به بنبست رسیده بود. عکس: خبرگزاری فرانسه
در حین برگزاری جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶، شهرهای میزبان آمریکا شاهد افزایش اعتراضات کارگران خدماتی شامل کارکنان هتلها، استادیومها، رستورانها و فرودگاهها بودهاند. اتحادیه UNITE HERE به عنوان پیشتاز این جنبش، بر گسترش قراردادهای موقت و پیمانکاری، بیثباتی شغلی و دستمزدهای ناکافی تمرکز کرده است.
این اعتراضات از حجم عظیم درآمدهای مالی جام جهانی (میلیاردها دلار) به عنوان اهرم استفاده میکنند تا کارگران سهمی عادلانه ببرند و میراث مثبتی از این رویداد جهانی به جا بماند. اتحادیهها با تأکید بر استانداردهای «دستمزد زندگی» و حقوق بشر، فیفا و کمیتههای میزبان را تحت فشار قرار دادهاند. این جنبش نه تنها ریسک اختلال در خدمات مسابقات را برجسته کرده، بلکه صدای گستردهتری از مطالبات کارگران خدماتی و مهاجر در آمریکا را در شرایط سیاسی فعلی بلندتر کرده است.
این مسائل البته بیسابقه نیست. در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر نیز اعتراضات گستردهای نسبت به سوءاستفاده از کارگران مهاجر مطرح شد؛ در آن ایام هزاران کارگر در فرآیند ساخت استادیومها و زیرساختها با شرایط سخت کاری، سرقت دستمزد، نبود ایمنی کافی و حتی مرگ مواجه شدند و تخمینها از فوت بیش از ۶۵۰۰ کارگر مهاجر حکایت دارد. از همین جا میتوان دریافت که برگزاری رویدادهای بزرگ ورزشی مانند جام جهانی بارها با هزینههای انسانی سنگین همراه بوده و فیفا در قبال حفاظت از حقوق کارگران مسئولیت محدودی پذیرفته است. با آقای ایوب رحمانی فعال کارگری گفتوگو کردهایم.
مطالبات کارگران خدماتی در آستانه جام جهانی ۲۰۲۶
آقای ایوب رحمانی در آغاز گفتوگو با زمانه توضیح داد که کارگران بخش خدماتی شامل کارکنان هتلها، رستورانها، استادیومها و فرودگاهها، عمدتاً پیش از برگزاری جام جهانی در آمریکا توسط اتحادیه کارگری UNITE HERE فراخوان اعتصاب دریافت کردند. این اتحادیه حدود هفت هزار نفر از این کارگران را پوشش میدهد و مطالبات مطرحشده، خواستهای واقعی خود کارگران بود که در رأیگیری حدود نود درصد اعضای اتحادیه به اعتصاب رأی مثبت دادند. رحمانی درباره مطالبات کارگران افزود:
خواستهایی که از طرف این اتحادیه مطرح شد، این بود که اولاً دستمزدها افزایش پیدا کند، دوم اینکه مسئله بیمه سلامت برای آنها معین شود، چون در بسیاری از این محلها که اشاره کردیم، این بیمه سلامت توسط کارفرماها عملاً یکماهه به انقضا میرسد. یعنی به خاطر اینکه بتوانند هر لحظه کارگران را اخراج کنند، بیمه سلامت آنها تمدید نمیشود. مسئله دیگر که خواست داشتند، کاهش شدید کاری بود که مجبور بودند انجام دهند. یکی از خواستهای اساسی که در سراسر این اعتراضات مطرح شد، این بود که امنیت داشته باشند در رابطه با هجوم نیروهای اداره مهاجرت آمریکا. بخش خیلی زیادی از این کارگران مهاجر هستند و تحت فشار نیروهای اداره مهاجرت قرار دارند. خواستشان این بود که امنیت شخصی داشته باشند در زمانی که مشغول کار هستند و این نیروها سراغشان نیایند.
او درباره چشمانداز موفقیت کارگران در دستیابی به خواستههایشان گفت:
در لسآنجلس این اتحادیه که حدود دو هزار نفر نیرو دارد، توانست خواستههای خودش را به کارفرماها بقبولاند و اکثر خواستههایشان مورد قبول قرار گرفت، ولی در جاهای دیگر نه. مثلاً همین دو روز پیش که مسابقه بین استرالیا و آمریکا بود، بخشی از کارگران هتلها از جمله هتل هیلتون دست به اعتراض، تجمع و اعتصاب زدند با همان خواستهایی که اتحادیه مطرح کرده بود. دلیلش این بود که کارفرماها حاضر نشده بودند به خواستههای اتحادیه پاسخ مثبت دهند.
به گفته رحمانی، دلیل اصلی شدت گرفتن این اعتراضات در زمان برگزاری جام جهانی، فرصت مناسب برای فشار بر کارفرماها است؛ زیرا در این دوره سودهای هنگفتی نصیب آنها میشود و احتمال سازش بیشتر است. همچنین صدای کارگران بهتر شنیده میشود و حمایت عمومی جلب میگردد. رحمانی تأکید کرد که این اعتراضات محدود به آمریکا نبود و همزمان در مکزیک نیز اتحادیههای محلی با مطالباتی مشابه مانند افزایش دستمزد، امنیت شغلی و انتقاد از هزینههای میلیارد دلاری برگزاری مسابقات، دست به اعتراض زدند.
فیفا و سودمحوری در پشت برگزاری جام جهانی
ایوب رحمانی در ادامه گفتو گو با زمانه گفت که فیفا بهظاهر یک سازمان غیرانتفاعی است، اما در عمل نهادی بسیار سودآور به شمار میرود. طبق برآوردهایی مانند گزارش گاردین، درآمد فیفا از جام جهانی جاری حدود شانزده میلیارد دلار است که رقم قابل توجهی برای چنین سازمانی محسوب میشود. رحمانی افزود:
با این حال فیفا در مقابل کارگران و کسانی که زمینه برگزاری این جام جهانی را فراهم میکنند، هیچ مسئولیتی به واقع نمیگیرد. برایش مهم نیست که کارگران هتلها، رستورانها، استادیومها و فرودگاهها بهخصوص بخش فروش غذا در چه شرایطی زندگی میکنند. آنچه برای فیفا اهمیت دارد، افزایش همین درآمدها است. ولی این درآمدها برای اینکه محقق شود، باید افراد دیگری کار کنند. مثلاً خود کارگران در استادیوم لسآنجلس که اخیراً بازسازی و نوسازی شده، در اعتصابشان گفته بودند اگر ما نباشیم، این بازیها برگزار نمیشود. و به درستی هم گفته بودند. خدماتی که کارگران راه میاندازند، زمینه برگزاری این بازیها را فراهم میکند.
او در ادامه گفت:
فیفا به طور کلی در رابطه با درآمدهایی که دارد، حتی در رابطه با شرکتهایی که اسپانسر میشوند یا تبلیغاتشان را پخش میکند، در بیلبوردهای استادیومها و از این قبیل، مسئولیت جدی در قبال کارگران نمیپذیرد. شرکتهایی که مدتهای طولانی حاضر نبودند به اصول توسعه پایدار پایبند باشند. از جمله نکاتی که در رابطه با توسعه پایدار مطرح میشود، این است که کارگران بتوانند از حداقل زندگی برخوردار باشند یا دستمزدهای شایستهای داشته باشند. ولی فیفا تا مدتها حتی این را هم رعایت نمیکرد و فقط تحت فشار افکار عمومی قبول کرد که تبلیغات شرکتهایی را بپذیرد که متعهد به توسعه پایدار باشند.
به گفته رحمانی،تنها هدف فیفا کسب سود است. درآمد هنگفت هر چهار سال از برگزاری جام جهانی نیز مسئولیتپذیری این نهاد را افزایش نداده است. او در پایان تأکید کرد که وادار کردن فیفا به پذیرش مسئولیت در برابر کارگران، نیازمند کمپینها و فشارهای گسترده مردمی و کارگری است تا این سازمان فراتر از سودجویی عمل کند.
بیشتر بخوانید و بشنوید:
سازمان بینالمللی کار: مدیریت تنشهای طبقاتی یا مجمعی ناتوان در برابر نقض سیستماتیک حقوق کارگران؟
سرکوب تشکلهای مستقل؛ چگونه جمهوری اسلامی صدای کارگران را در اجلاس ژنو خاموش میکند؟
تغییر مستمری؛ ابزار جدید حکومت برای ادامه فقیرسازی کارگران
نزول طبقه متوسط و تشدید رقابت ویرانگر میان فقرای جدید و قدیمی
طرحهای حمایتی: مسکنی موقتی برای بحرانی ساختاری
سوءاستفاده کارفرمایان از جنگ: بازنشستگی اجباری کارگران کهنهکار با کمترین هزینه
بیکاری گسترده و بازسازی طولانی: فاجعه کارگری در انتظار صنایع ایران
دستمزد کارگران در جنگ؛ از بمباران تا گرسنگی
نظرها
نظری وجود ندارد.