بهداد بردبار ـ سرکوب خونین، قطع اینترنت و خشم انباشته، برخی را به این نتیجه رسانده که «هر اقدامی» برای توقف جمهوری اسلامی موجه است؛ حتی مداخله نظامی خارجی. این مقاله با مرور تجربه‌های لیبی، افغانستان و سوریه نشان می‌دهد چگونه «وضعیت اضطراری» بارها به توجیه خشونتی بدل شده که نه‌تنها رهایی نیاورده، بلکه جامعه را به زمین سوخته سپرده است. اگر هدف آزادی است، چرا تخیل سیاسی ما فقط به بمب می‌رسد؟