خشونت و آزار جنسی در محیط کار ایران، با وجود گستردگی و پیامدهای عمیق فردی و اجتماعی، همچنان پدیده‌ای پنهان می‌ماند؛ زیرا نه در قانون کار جرم‌انگاری شده، نه سازوکار امنی برای گزارش‌دهی وجود دارد و نه فرهنگی که به‌جای قربانی‌نکوهی، آزارگر را پاسخگو بداند. ماندانا قاسم‌زاده، فعال حقوق زنان، در گفت‌وگو با ما تأکید می‌کند که این مسئله ریشه در مناسبات نابرابر قدرت دارد و تا زمانی که تعریف قانونیِ روشن، حمایت نهادی و کاهش هزینه‌های افشاگری فراهم نشود، زنانِ آزاردیده یا به سکوت محکوم می‌شوند یا با اخراج و انزوای حرفه‌ای، آن‌ها را از عرصه کار حذف می‌کنند.