ساسان نویدی ـ بازداشت دسته‌جمعی فعالان محیط‌ زیست در دی‌ماه ۱۴۰۴، تکرار الگویی آشنا از نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی است: تبدیل هر کنش مدنی مستقل حتی در بی‌ضررترین عرصه‌ها به «تهدید امنیتی». این بار نیز عکاسان طبیعت، معلمان جنگل‌بان و کنشگران محلی به اتهاماتی مبهم نظیر «اخلال در امنیت ملی» بازداشت شده‌اند. این امنیتی‌سازیِ سیستماتیک، از استراتژی عمیق‌تری نشان دارد: خفه کردن هر صدای مستقل در جامعه پیش از آنکه به موجی بزرگ‌تر بدل شود.