عبدالباسط سلیمانی ـ جمهوری اسلامیِ امروز را باید نه با دوگانه‌های ساده، بلکه با منطقِ هیبریدیِ آن فهمید: ساختاری که در عمق، شبکه‌ای، امنیتی و بقامحور است؛ در سطحِ بسیج، بیش از پیش به زبانِ ایران و اقتدارِ ملی متوسل می‌شود؛ و برای مشروعیت‌بخشی، همچنان از واژگانِ شیعی، حافظهٔ انقلابی و منطقِ دشمنِ تمدنی تغذیه می‌کند. اگر بخواهیم به‌طور فشرده بیان کنیم: جمهوری اسلامی با شیعه‌گراییِ انقلابی آغاز کرد، اما در ایرانِ پس از خامنه‌ای، صورتِ مسلطِ آن هرچه بیشتر صورتِ یک دولتِ شبکه‌ایِ بقاست که با منطقِ سپاه عمل می‌کند و برای سخن‌گفتن با جامعه، بیش از هر زمانِ دیگر به زبانِ ایران متوسل می‌شود.