اطلاعات موجود از ابعاد قتل حکومتی ورزشکاران، اگرچه ممکن است کامل نباشد، اما الگویی از سرکوب سیستماتیک، گسترده و خشونت‌بار با روشی یکسان در سطح کشور را نشان می‌دهد که جامعه ورزش را نیز در برگرفته است. تنوع جغرافیایی و سنی نشان می‌دهد این سرکوب محدود به یک قومیت، منطقه یا نسل نیست، بلکه پاسخی سراسری به اعتراضاتی سراسری است. کشته شدن شمار چشمگیری از ورزشکاران، هم نشان‌دهنده حضور پررنگ آنان در اعتراضات است و هم حاکی از عزم نظام برای ایجاد رعب عمومی.