توافق مقدماتی ایران و آمریکا، اگرچه در سطح دیپلماتیک با وعدهٔ توقف عملیات نظامی در همهٔ جبهه‌ها، از جمله لبنان، معرفی شده، هنوز برای جنوب لبنان به معنای پایان جنگ نیست. ادامهٔ حملات اسرائیل، باقی‌ماندن مواضع اشغالی در جنوب، ابهام در سرنوشت حزب‌الله، و ناتوانی دولت لبنان در بازسازی حاکمیت عمومی نشان می‌دهد که لبنان بار دیگر در نقطه‌ای میان آتش‌بس و اشغال، میان دیپلماسی منطقه‌ای و زندگی ویران‌شدهٔ مردم جنوب قرار گرفته است. پرسش اصلی این نیست که آیا توافق می‌تواند آسمان را از جنگنده‌ها و موشک‌ها برای مدتی خالی کند؛ پرسش این است که صلحی که خروج اشغالگر، بازگشت آوارگان، بازسازی جنوب و حق مردم لبنان برای تصمیم‌گیری دربارهٔ جنگ و صلح را تضمین نکند، چه تفاوتی با مدیریت دیپلماتیک جنگ دارد؟