مهرداد درویش‌پور ـ ۱۸ تیر را نباید صرفاً به‌مثابه یک رخداد دانشجویی نگریست؛ بلکه باید آن را نمادی در فرارَوی از دوگانه‌ی «اصلاح‌طلبی حکومتی» و «اقتدارگرایی دینی» و در تکوین صدایی مستقل و سوم در کف خیابان و توسط یک جنبش اجتماعی تاریخ ساز دانست. این صدا در سال‌های بعد، در جنبش سبز، خیزش‌های دی ۱۳۹۶ و آبان ۱۳۹۸، جنبش «زن، زندگی، آزادی» و همچنین در دیگر اعتراضات کارگران، معلمان، بازنشستگان، بازاریان، زنان، دانشجویان و گروه‌های تحت تبعیض اتنیکی و دینی  و همچنین در بخشی از اعتراضات دی اخیر- با آن که از کم و کیف دیگری برخوردار بودند ـ پژواک یافت.