اهمیتِ خانزاد، در شهامتش برای بر عهده گرفتن هدایت یک امارت سیاسی در دورانی است که قدرت، عرصه‌ای تماماً مردانه بود. عثمانی‌ها حتی از ذکر نام او به عنوان امیرِ یک امارت خودگردان ابا داشتند، دولت صفویه سعی در تحقیر او داشت و مدعیان دیگر قدرت در کردستان نیز مدام علیه او شورش برپا می‌کردند. در دوره‌ای که حتی هنوز سپردنِ منصب‌های سیاسی به زنان در اروپا نیز رایج نشده بود، خانزاد خاتون تاریخ‌ساز شد؛ اما تاریخ‌نگاران او را نادیده گرفتند.