شقایق نوروزی، بازیگر و فعال حقوق زنان، موفقیت فیلم‌های ایرانی در جشنواره‌های جهانی را ادامه مبارزه تاریخی سینماگران علیه سانسور می‌داند، اما می‌پرسد آیا سینمای زیرزمینی امروز همچنان سنگر استقلال است یا جای ممیزی داخلی را با سفارش خارجی عوض کرده است؟ او «بیداد» را نمونه‌ای می‌داند که از واقعیت جامعه و لایه‌های عمیق مقاومت زنان فاصله گرفته و به بیانیه‌ای سیاسی و ناامیدکننده بدل شده است. نوروزی با تکیه بر تجربه بازیگری در ایران می‌گوید تغییر تصویر زن روی پرده سرریز مبارزه خود زنان است، نه محصول نگاه جشنواره. به باور او اگر فیلمساز فقط شکست و بن‌بست را نشان دهد و امید و دستاورد جنبش را حذف کند، بیش از روایت مقاومت، تصویر مطلوب سرمایه‌گذار غربی را تکرار کرده است.